تا به حال فکر می کردم همه مثل خودم هستن.و ناراحت بودم پس چرا اینطور زندگی می کنند
اما کم کم دارم به این نتیجه میرسم که مردم البته یه بخشیشون توی حرفهایی که میزنن و غرغر هایی که می کنن اینو میگن که برای ما مهم نیست که حکومت ما دینی باشه یا غیر دینی مهم برای ما اسایش ماست .امام صادق واقعا حرف درستی زده که مردم به سه چیز نیاز دارند از سوی دولتها و اولینش رفاهه
من واقعا متاسفم که دنیا به جایی رسیده که هرکس فقط نیاز داره در آسایش باشند خودشو خانوادش
ایا دنیا همینه؟ ایا امام خمینی که اینهمه سنگشو به سینه میزنن امام علی که همه ازش تعریف می کنن برای رفاه مادی و شخصی افراد حرکت می کرد؟
کجاست اون آرمانی که شهادت رو ترویج می کرد برای استواری دین خدا؟
کجاست سیف ذوالفقار که دو دم دنیا رابه سپیده صبح ببرد؟
کجاست احیا کننده سنت محمد(ص)؟
